به یاد تنهایی...
ستایش خدای را که یادش آرام جان است و عبادتش راحت روان
حکمتش نهان و عذابش ژیان
اوست یکتا و بی همتا و دوستدار مردمان با تقوا
اوست یکتا و بی همتا و دوستدار مردمان با تقوا
ای عظیم قدیم کریم رحیم
می شود لحظه ای طعم عشقت را بریم؟
ما سیه رویمو زیانکار و ضعیف
گاه گاهی پرده های عیب مردم میدریم
گرچه بر لبهایمان، هاله ای از خنده است
لیک ما در این ره غم بسیاری می خوریم
غم ما این است که مهدی غایب است
عاشق شده ایم و معشوق را کم داریم
گاه گاهی پرده های عیب مردم میدریم
گرچه بر لبهایمان، هاله ای از خنده است
لیک ما در این ره غم بسیاری می خوریم
غم ما این است که مهدی غایب است
عاشق شده ایم و معشوق را کم داریم
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی



به یاد تنهایی...
